Adolfo Vicente Perfecto Bioy Casares, 15 Eylül 1914'te Buenos Aires'te, varlıklı bir ailenin tek çocuğu olarak doğdu; 8 Mart 1999'da yine Buenos Aires'te öldü. Babası Adolfo Bioy, annesi Marta Ignacia Casares Lynch'ti — ailenin soyadları, ileride Borges ile birlikte kullanacağı mahlaslarda (Bustos Domecq, Suárez Lynch) yeniden karşımıza çıkacaktı. Buenos Aires'in üst-sınıf semti Recoleta'da büyüdü, ailenin maddi imkânları sayesinde hayatını tamamen edebiyata adayabildi. İlk öyküsünü on bir yaşında yazdı; Buenos Aires Üniversitesi'nde hukuk, felsefe ve edebiyat okudu ama hiçbirini bitirmedi, ardından ailenin çiftliğine yerleşti.

1932'de, henüz on sekiz yaşındayken Jorge Luis Borges ile tanıştı — bu tanışma, edebiyat tarihinin en üretken dostluk-ortaklıklarından birinin başlangıcı oldu; Borges ondan on beş yaş büyüktü ve zamanla onun akıl hocası, en yakın dostu ve en sık işbirliği yaptığı yazar hâline geldi. Öyküleri, dönemin etkili edebiyat dergisi Sur'da yayımlanmaya başladı; bu dergi aracılığıyla ressam ve yazar Silvina Ocampo ile de tanıştı ve 1940'ta onunla evlendi — kendisinden on bir yaş büyük olan Ocampo, derginin kurucusu Victoria Ocampo'nun kız kardeşiydi.

1940, Bioy'un edebi kariyerinin gerçek başlangıcı sayılır: bu yıl, kendisini ilk kez tatmin eden eseri olarak nitelendirdiği kısa roman La invención de Morel (Morel'in İcadı) yayımlandı. Borges bu eserin kurgusunu "kusursuz" olarak tanımlamıştı; roman, bir adaya sürgün edilen adı belirsiz bir kaçağın, adanın sakinlerinin aslında bir tür sonsuz-döngüsel projeksiyon/hayalet olduğunu keşfetmesini anlatır ve Alain Resnais'in Geçen Yıl Marienbad'da (1961) filmine kaynaklık ettiği kabul edilir. Sonraki başlıca eserleri arasında Plan de evasión (Kaçış Planı), El sueño de los héroes (Kahramanların Rüyası), Diario de la guerra del cerdo (Domuz Savaşının Güncesi) ve Dormir al sol (Güneşte Uyumak) sayılabilir.

Kariyeri boyunca Municipal de Literatura (Buenos Aires, 1941), Arjantin Ulusal Edebiyat Ödülü (1970), Fransa'da Légion d'Honneur Şövalyeliği (1981), Alfonso Reyes Uluslararası Ödülü (Meksika, 1990) ve İspanyol dilinin en prestijli ödülü olan Cervantes Ödülü'nü (1990) kazandı.                                             

Borges ile Olan Polisiye Ortaklığı

Bioy Casares'in edebi kimliği, kurgu ve fantastik/bilim-kurgu unsurlarını polisiye biçimiyle harmanlayan, metafizik amaçlı bir tarzla tanımlanır — bu, Borges'le ortak zemin kurdukları asıl noktaydı. Bu ortaklığın polisiyeyle kesiştiği başlıca alanlar:

• H. Bustos Domecq mahlası — Borges ile birlikte kullandıkları ortak takma ad; Seis problemas para don Isidro Parodi (1942) bu imzayla yayımlanan, hücresinden çıkmadan davaları çözen dedektif Isidro Parodi'yi merkeze alan parodik polisiye öykü dizisidir.
• B. Suárez Lynch mahlası — aynı evrenin devamı olan Un modelo para la muerte (1946) bu ikinci ortak takma adla yayımlandı.
• El Séptimo Círculo (Yedinci Çember) — 1945'te Borges ile birlikte Emecé yayınevi için kurup yönettikleri polisiye roman dizisi; klasik İngiliz polisiyesini Arjantin ve Latin Amerika okuruna tanıttılar, dizi 1983'e kadar sürdü ve 300'ün üzerinde başlık yayımladı.
• Antología de la literatura fantástica (1940) — Borges ve Silvina Ocampo ile birlikte hazırladıkları, fantastik edebiyatın sınırlarını polisiye ve bilim-kurguyla kesiştiren bir antoloji.